A Voz de Chanteiro - RADIO PIRENAICA / MACUTO

RADIO ESPAÑA INDEPENDIENTE Estación Pirenaica – "Aquí, Radio España Independiente; estación pirenaica, la única emisora española sin censura de Franco... transmitiendo por la onda...". Así se llamaba una radio clandestina que funcionó desde el 22 de julio de 1941. Se despidió el 14 de julio de 1977, emitiendo desde Madrid la sesión inaugural de las Cortes y con estas palabras: "Si nuestra labor ha servido en algo para la reconquista de la democracia, damos por bien empleado el esfuerzo".

RADIO MACUTO

Cando a información provén de rumores e bolos. É interesada ou non está totalmente contrastada, dise que procede de Radio Macuto e por extensión tamén da Pirenaica. Hai que ter en conta que unha boa parte das informacións, -interesadas ou non-, proceden en principio dunha filtración, rumor ou run-run que vai progresivamente avanzando ou é desmentido con contumacia, non sempre veraz. Radio Macuto funciona, sobre todo, cando falta información e entón fanse hipóteses e elucubracións. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ... ¿Qué din os rumorosos ...,

Con Romayo, estamos ahora:

jueves 12 de noviembre de 2009

MUNICIPAIS 2011 - A precampaña promete animada.

A precampaña promete animada.

No medio das crises e corrupcións actuais, prodúcese en Ares o pistoletazo de precalentamento do que será a campaña ás Municipais 2011.

Os actos consisten en ceas para confraternizar e sondar aos simpatizantes e veciños que se animen.
Queda aínda moito tempo, polo que as enchentas repetiranse periodicamente, xunto con declaracións e confección de listas e programas.

Este sábado 14, corresponde a cea de "Nova Alianza" e pode servir de sondaxe a se esta formación poderá ser a "chave ou bisagra" do futuro goberno local.

RIFA POPULAR
A cea do "Partido Popular" xa se celebrou fai varias datas.
E, por certo, que parece que tivo algunha animación e follón. Como resultado desta disputa, posiblemente salga a renuncia, abandono ou cesamento do edil que ocupa o segundo posto na Lista actual de M. Cendán.

O devandito concelleiro conservador, segundo rumores, armou unha rifa e trifulca implicando ao veterano e ilustre personaxe do partido, Romay Becaría que asistía invitado, como figura, á cea.

Loxicamente PSOE e BNG seguirán a ruta gastronómica, presentando tamén os seus balanzos e proxectos para a nova contenda polo bastón de mando.

Pensamos que non se albiscan maiorías absolutas, polo que hai que desexar que ¡Deus reparta sorte toureira!

lunes 17 de agosto de 2009

TOROS EN ARES


TOROS EN ARES

En las pasadas Fiestas de Ares, el programa incluyó un espectáculo taurino que resultó de mucha vistosidad, sobretodo para la grey infantil.
También presenciaron el evento los visitantes de un par de autocares de la zona leonesa del Bierzo, que acudieron merced a la campaña turística ViveAres que promociona la villa y sus alicientes festivos estivales.
En esta ocasión el festival taurino fue un amago y parodia del "encierro pamplonica de los Sanfermines". Los toros o vaquillas __ no se conocía bien el sexo __ procedían de la ganadería de "RemAres".

LA HISTORIA NOS REMEMORA OTROS ESPECTÁCULOS TAURINOS

En Ares y concretamente en el San Roque, antiguamente se celebraron "toros", hasta que el fútbol terminó rotundamente con esta ancestral costumbre que tanto divirtió a nuestros abuelos.
Existe un documento del año 1656. Sí, leen ustedes bien: año 1656. Hace trescientos cincuenta y tres años, ¡¡que ya es tiempo!! Y con este documento municipal se puede demostrar todo lo antedicho y poner de manifiesto un hecho político-religioso que solo contadas personas conocen:
""En la villa de Ares en los días finales del mes de agosto de 1656. Pedro da Carreira, Procurador General de esta Villa de los propios que están a su cargo pagará al licenciado José Crespo, al licenciado Cancio y al licenciado don Francisco Sande ciento treinta y dos reales y sesenta y dos mas a cada uno de ellos por el novenario que esta Villa tuvo al haber traído desde su ermita a la VIRGEN DE CHANTEIRO para que fuese servida de levantar la mano de la justicia con el rigor del tiempo que amenazaba los frutos...""
Comienza el documento asegurando, como vemos, que durante los festejos de San Roque se encontraba en Ares la Virgen de Chanteiro que fuera trasladada procesionalmente -¿Se imaginan ustedes una procesión tal, por aquellas "corredoiras" de Mayobre y de Lubre?- para implorarle la salvación de las cosechas. ¡Ya en el año 1656 llovía y tronaba en verano!
El procurador General, continúa dando cuenta de los gastos y termina diciendo:

""...Compré para las fiestas de San Roque en ocho ducados un toro que después fue a la carnicería y sacó cinco de carne y cuero y quedan tres ducados. Mas otro toro que compró el Merino (Título en aquel entonces del Alcalde) a Domingo García que no sé el desglose que tuvo. Mas se gastó de garrucha y claves del curro, diez reales...""
Resumiendo: Que en el 1656 hubo en Ares encierro y lidia de dos toros y seguramente la costumbre viene de bastante más atrás. Obsérvese que en los gastos se incluye el montaje de un "curro" posiblemente sobre el arenal.

TAMBIEN EN LA PARROQUIA DE CERVÁS

Por las fiestas de San Pedro, allá por las cercanías de los años cincuenta del pasado siglo, hubo Toros en Cervás.
Recuerdan los mayores que se lidiaron reses de la ganadería de "Larpeirada" en el coso-corral de "María Balbina" al lado de la Tasca de "Chapín".
Debutaron en aquella ocasión los diestros locales: Chojío, Carretero y El Jiqui de sobrenombre "Barberito de Compostela".
Los toros resultaron "afeitados", pero no por ello el espectáculo dejó de tener cierta categoría, según las crónicas de la época:

Carretero hizo unos floridos pases de verónica, que merecieron ovaciones. Se le notaba soltura, quizá por el ritmo de escuchar constantemente las "canciones dedicadas" de Radio Ferrol, del que era encargado de cursar las peticiones de los oyentes.
Chojío, aunque estuvo hábil en el manejo del estoque, tuvo que escuchar pitos que no le inmutaron lo más mínimo. Pues, no en vano su trabajo en Bazán-Ferrol consistía en levantar vapor y hacer sonar el Pito-Sirena de las entradas y salidas del personal.

Tucho "El Jique", cortó oreja; algo a lo que ya estaba también habituado por su oficio de barbero. Tuvo aplausos y le premiaron con algunas botas de vino tinto, que vació al instante.

PROXIMA EDICION FESTIVALERA
En vista de este éxito taurino, la Comisión de Festejos y Cultura tiene ya en proyecto repetir edicción el próximo verano. Y barajan la posibilidad de que tomen la alternativa como toreros en Ares, los portavoces de la Corporación capitaneados por el diestro "Julín de Ares", que con ese nombre debería destacar en el Arte de Cúchares, emulando a "El juli".
Al igual que puede hacerlo asímismo en el campo musical por homofonía con el triunfador "Julio Iglesias".

sábado 11 de julio de 2009


DESAPARECE O PORCO "ROUCO" DO MOSTEIRO DE SANTA CATALINA EN MONTEFARO
Botáse en falta a tardanza en cubrir a praza do "Espía Municipal"


O porco "Rouco" xa grandiño, fora adquirido por membros dá "Comunidade Monacal" formada por os alumnos de "Insert@res e responsables dá "Hostalería" fai xa un par de meses na "Feira do 13".
As intencións sobor do animal parece que non eran moi boas. "Rouco", -- así viña xa bautizado con ese nome ILUSTRISMO, con tatuaxe indeleble non lombo --, acabaría churrascado nas recentemente reformadas cociñas do Convento.

Din que "Rouco" era dócil e cariñoso e estaba ben atendido con esmero nunha pocilga cofortable feita po-los alumnos dá albanelería, e xa pesaba mais de 50 Kg.

Un día destos apareceu o cortello baleiro e coa porta forzada, po-lo que agora e tarefa do "espionaxe secreto" indagar sobre o acontecido.

"Rouco", posiblemente, xa tivo o fin a que estaba destinado, pero no estómago doutros "larpeiros" ou de parte dos mesmos membros e membras que ben coñecían o asunto.

martes 9 de junio de 2009

Desta vez gañamos os da abstención, por goleada.

Esta vez tamén gañamos todos, haste os da abstención

Hai veces en que votar é alimentar o sistema. Absterse é o antídoto.
Cando os partidos do espectro que entra nos teus ideais, decepciónanche polo seu comportamento e aos outros che repugna votar, pois a opción que che queda é absterse.
É o castigo que podes infrinxir a toda a deostada clase política para que se rexeneren.

É unha opción totalmente válida e legal, prevista e regulada no noso sistema electoral: aqueles españois que non desexen exercer o seu dereito ao voto non teñen por que facelo.
Os motivos para non votar son moitos: a desidia, o pasotismo, a irresponsabilidade, o ¡que ben se está en casa ou na praia, mellor non vou
votar!, o considerar que o resultado das eleccións non é significativo, o rexeitamento a esta democracia como forma de goberno, o rexeitamento ao noso actual sistema político, e... o que cada un queira.
Unha parte dos abstencionistas exercen o que chaman a "abstención activa", é dicir, utilizan deliberadamente a abstención como forma de protesta contra o actual sistema político.

Os políticos vanse a repartir indecentemente os escanos sen importarlles canta abstención, votos nulos ou votos en branco existan, xa que fixeron unha Lei Electoral á súa medida que lles permite ignorar aos cidadáns desconformes, á súa abstención e aos seus votos de protesta.

Os políticos non nos van a facer caso, pero polo menos facémoslles saber que están actuando contra a nosa vontade e, o que é máis importante, facemos saber, sen ningún lugar a dúbida, ao resto dos cidadáns, españois e europeos, que queremos unha democracia pero que estes políticos,
estes partidos, non nos representan.

Polo tanto, aínda que a súa abstención non a xustifiquen en termos políticos, aínda que non a verbalicen como unha forma de protesta política, si que é unha acción de desprezo cara a este sistema parlamentario, unha acción individual de protesta natural.

Aos políticos non lles gusta a abstención, porque é un desprezo cara a eles.
Prefiren que se vaia a votar en branco ou nulo.
Con todo, eles nos seus organismos e asembleas sí que usan profusamente a abstención nas súas votacións.
¿Eles teñen bula, ou que?.

miércoles 1 de abril de 2009

El Concello de Ares podría crear una plaza de "espía municipal"


El Concello de Ares podría crear una plaza de "espía municipal"


Nos lo recuerdan todos los periódicos diariamente. Sobre todo en la capital del reino.

Pues bien, parece ser que al Ayuntamiento de Ares también podría convenirle ampliar su plantilla de empleados, mediante la creación de una nueva plaza de "espía municipal".

Con esto contribuiría al Plan Ë anticrisis de creación de empleo y la economía municipal no se resintiría por otro funcionario más o menos.
En cambio, la tarea de este "espía en nómina" descongestionaría las dobles funciones de otros empleados y cargos, además de no tener ya que recurrir a contratar "detectives privados".

El "espía municipal" atendería las cámaras de videovigilancia de la Casa Consistorial, controlaría el absentismo laboral y bajas dudosas por enfermedad.

El "escaqueo" de los funcionarios con tareas personales, informando además a dónde van a tomar el café.
Pescudaría, con antelación, las infidelidades del BNG y los temas y preguntas con que la oposición va a sorprender en los Plenos, evitando así el "factor sorpresa" con asuntos que puedan hacer salir de sus casillas al Presidente de la Corporación.

El espía, indagaría por el pueblo en bares y restaurantes, la procedencia de los visitantes foráneos para constatar si marcha bien la Campaña de Promoción Turística.

También espiaría, este nuevo cargo, a la Policía Local, para saber a quienes se pone y deja de poner las multas y sanciones.
Podría ser este "espía funcionario", un buen acicate para que funcione la "ordenanza contra el vandalismo", infiltrándose en los "botellones" para indagar quienes roban las "placas inaugurales" y otras señales, además de vigilar los episodios de las playas y el furtivismo de marisco.







viernes 13 de febrero de 2009

Este ano doble Carnaval: ANTROIDO e CAMPAÑA

























































































video

lunes 9 de febrero de 2009

Coa que está caendo, rumoréase que o grupo local do PP de Ares nas súas conversacións privadas, para facilitar os Orzamentos á minoría socialista gobernante, solicitaba -- nunha das súas peticións inconfesables --, que se lles concedese algunha "dedicación plena"; é dicir "liberar economicamente" a algún edil da súa formación.
¡Non mo podo crer!

Parece que os amaños para o apoio aínda ándanse a conseguir, tamén con negociacións e reunións secretas, levadas a cabo ata en ceas solemnes con marco monacal.

Os tempos son chegados de clarexar estas situacións.
Deixarse de coñas mariñeiras e actuar con nítida claridade.
Pois coa que está caendo actualmente, a xente ten que ir preparándose para ir votar o 1 de Marzo coa nariz tapada.
Arrecede o cheiro, e "mexan por nos e hai que dicir que chove".
¡Ei carballeira, o que me dea un pau doulle un peso!

lunes 2 de febrero de 2009

Touriño no nota la crisis


Primero fue la reforma del despacho personal del presidente de la Xunta.
Y ahora el despilfarro del dinero público en tiempo de crisis llega incluso a las salas de reuniones del complejo administrativo de San Caetano, sede del Gobierno gallego. 
Las obras, en la planta sótano del Pazo de San Caetano, fueron encargadas a la empresa Ferrovial y comenzaron a proyectarse en julio de 2007, si bien en octubre del pasado año todavía se encontraban en ejecución, pese a que la fecha para su finalización estaba fijada para diciembre de 2008. 
El secretismo con que se ha llevado esta reforma es tal que incluso un policía custodia la entrada a las salas en cuestión, impidiéndose cualquier acceso de personal no autorizado.
Según las fuentes consultadas por ABC, la apertura de estas salas se ha retrasado intencionalmente, ya que de trascender públicamente el abultadísimo coste de las reformas podría afectar al desarrollo de las elecciones autonómicas del 1-M, toda vez que vendría a devolver al primer plano informativo el uso que Touriño y su gobierno hacen del dinero público, tras conocerse el despilfarro en las obras de su despacho y su nuevo coche oficial, revelado por ABC en octubre.
Mobiliario de diseño y Touripedia
La principal de las salas reformadas es la que una vez por semana utilizarán Emilio Pérez Touriño y sus trece consejeros para las reuniones del Ejecutivo autonómico. Una vez más, el gusto por el lujo extremo del bipartito gallego se hace palpable. Preside la sala una mesa elíptica de las mejores calidades, de 5,60 metros de diámetro, con conexiones de sonido, formada por dos tableros sobrepuestos, que ha costado a las arcas públicas 26.284 euros.
La sala contigua, destinada a la reunión de los secretarios generales de cada consejería en que se preparan las sesiones del Consejo de la Xunta, no disfruta de las mismas comodidades. La mesa rectangular de 5,60x1,50 metros, con las mismas prestaciones para tomas de sonido y vídeo, «sólo» costó 7.735 euros, casi la cuarta parte que la anterior.
El mobiliario se completa con las sillas, donde tampoco se ha ahorrado en gasto, si bien hay todo un muestrario a gusto del político. Touriño y sus consejeros disfrutarán de unas sillas elípticas «modelo Oxford» de la exclusiva marca nórdica Fritz Hansen, tapizadas en piel y «de diseño clásico contemporáneo», con un precio unitario de 2.269 euros, casi cuatro veces el salario mínimo interprofesional, fijado en 600 euros.
La Xunta ha gastado cuatro millones de euros en reformar dos salas de reuniones y otra para prensa, en la planta sótano del Pazo de San Caetano
En total, la Sala del Consejo dispondrá de 19 de estos «asientos de aluminio pulido», lo que supondrán para el presupuesto de la Xunta un importe de 43.111 euros, más de siete millones de aquellas pesetas sólo en asientos para los miembros del ejecutivo autonómico.
Lujo de clase B
En la sala secundaria contigua, el lujo desciende un peldaño. El proyecto marca 18 asientos de aluminio, «modelo Aluminium Group» de la marca Vitra. Aquí se ha prescindido del cuero, ya que tienen un remate acolchado. Pese a la menor calidad, el precio apenas lo nota, ya que se trata de una silla de diseño. Cada una cuesta 1.960 euros, y el montante global asciende a 35.280 euros.
Pero como siempre hubo clases, las sillas de una pequeña sala de traducciones anexa a la Sala del Consejo no son ni de cuero, ni de diseño, ni de aluminio, ni de la calidad de las anteriores. El «modelo 04», también de la firma Vitra, rebaja su coste a los 890 euros, y se encargan cinco unidades, para los traductores y para otro pequeño compartimento para policías.
Aún hay más. 
Los vigilantes de seguridad de esta planta de San Caetano, para los que también se adquieren sillas, no tienen la suerte de los anteriores. Habrán de conformarse con un modelo «Lineal» de la marca Andrew World, sin ruedas ni nada parecido, pero por las que la Xunta pagará 2.790 euros, 465 euros por cada una de las seis adquisiciones.
La mesa que preside laSala del Consello, de primeras calidades, ha costado a las arcas públicas 26.284 euros
Completan el lote de asientos las 48 butacas de la sala de prensa, tapizadas en piel de vacuno, abatibles, con entradas de audio y absorbentes de sonido: 945 euros por cabeza, 45.360 euros en total. En la actualidad ya existe una sala de prensa en las dependencias de la sede del gobierno gallego, que data de la etapa de Fraga.
La factura total del mobiliario asciende a 165.010 euros para unas dependencias que no eran ni urgentes ni exigían semejante inversión en tiempos de crisis

.

domingo 28 de diciembre de 2008

Definitivo destino para el MONASTERIO DE SANTA CATALINA

APARICION DE LA VIRGEN EN EL MONASTERIO DE MONTEFARO

Por fin se encontró el destino del Convento de Santa Catalina.
Será un Centro de Peregrinación Mariana.

Definitivamente se convertirá en un nuevo lugar de peregrinación y devoción, que rivalizará con los Santuarios ya caducos de Lourdes y Fátima.

Aire nuevo para el progresista concello de Ares, ávido de iniciativas trascedentales.
El Milagro ocurrió hace pocos días.

Se celebró en la Cantina de Montefaro una cena navideña.
Fue preparada por los mismos participantes habituales, como ya lo hacen frecuentemente y que tienen pensado fundar una sociedad gastronómica. Que visto lo visto ya no va a ser ningún prodigio.

Entre los participantes en la cuchipanda, estaba también invitado el Alcalde de Ares D. Julio Iglesias Redondo, que puede dar Fé de todo lo ocurrido.
Terminada la suculenta cena, bien regada con rioja, albariño y gin-tonics, el reducido grupo de comensales decidieron fregar los utensilios y menaje en el Patio Conventual.
La noche estaba fría y con mucha escarcha, por lo que empezaron a tiritar y temblar en la fuente-pilón.

Y de repente se sintieron atraídos por una fuerza misteriosa, hacia la arboleda exterior situada a pocos metros.
Enseguida, comienza a percibirse un intenso aroma a rosas e incienso, y observan con extrañeza una especie de nube blanca algodonosa, que surge de aquella arboleda y se va difuminando sobre la copa de la misma.
Allí se pararon, y caen bruscamente de rodillas y se golpean contra el suelo. En esa postura permanecen rígidos e inmóviles alrededor de media hora.
Durante ese espacio de tiempo, ven aparecer a la santísima Virgen sobre la nube, cuya figura se va formando gradualmente hasta contemplarla con una belleza tan sublime que los pinceles son incapaces de plasmar.
Viene ataviada con una túnica granate, un manto negro que la cubre sin ceñirse a la cabeza; debajo, un velo de encaje blanco.

Y dice con voz celestial:
"He venido a anunciaros que este será un lugar sagrado de devoción y peregrinación.
Se acabaron las especulaciones sobre el destino de este Convento.
Mandaré Fondos Europeos, del Feder, de Costa Artabra, de la Xunta, de la Diputación, 1% de Cultura, etc. etc.
Sólo es necerario que uno de vosotros, el Elegido, vaya a recogerlos donde yo le indique y manos a la Obra. (OPUS MANUS)
De momento ya puede irse "amañando" este lugar con el Taller de Empleo Insert@res".
Despues, ya todo concluído vendrán a esta comunidad monacal las "Hermanas Reparadoras", de Prado Nuevo del Escorial, fundado por la vidente Luz Amparo Cuevas, que se encargaran de atender a los peregrinos que dejarán suculentos ingresos en este municipio emergente de Ares, que queda bajo mi proteción".

Pasado el trance vivido, todos se retiraron en silencio.

Al día siguiente, todos ellos tenían la cabeza abombada, cierta resaca como de noche-buena, pero felices de ser protagonistas del destino definitivo del Cenobio de Santa Catalina de Montefaro.
El más contento es el Alcalde, socialista cristiano, por haber encontrado ya definitivamente una salida para el Monasterio de Cervás.




jueves 4 de diciembre de 2008

Segaño Prohibido


¡Nunca tal pasou!
¡Nin cando nas carreteras mandaban os militares!
¡Nin cando o golpista Tejero, residía na Palma!

miércoles 12 de noviembre de 2008

Coñas, humor y necedades de los "politicos"

Ferrol



Concejala canaria que no dá la talla. De Santa Cruz.
Concatenación de errores.
No sabe lo que es una ONG



Bomberos "bien dotados" en A Coruña



Risas en Parlamento andaluz



Labordeta



Isabel Teruel
Diputada maña



miércoles 15 de octubre de 2008

O nunca visto: NACIONALISMO E SOCIALISMO FINANCEIRO


Nacionalización e Socialismo Financeiro



Co beneplácito de todos os políticos, da cor que sexan, nacionalízanse as perdas dos Bancos á conta dos sufridos e desprotexidos de sempre.

As ganancias están a recado.

¿Onde están eses soldos millonarios dos Consellos de Administración e as blindaxes inmorais?.

Debésense nacionalizar cando gañan diñeiros a varrer, estafando aos necesitados. Cobrando comisións abusivas por calquera operación, mesmo co noso propio diñeiro.

Por que eses mesmos inmorais que agora se reúnen para axudar aos Bancos, critican cando gobernos como os de Chavez en Venezuela ou Evo Morales en Bolivia intentan intervir nas ganancias deses "depredadores do diñeiro".

A crise actual é un golpe ao libre mercado capitalista.

Ninguén controla as ganancias de Empresas, Bancos e Financeiras. Reparten os dividendos e os contratos blindados entre eles. Escapan co diñeiro para paraísos fiscais e mesmo utilízano para derrocar gobernos e influír nas eleccións.

Agora presentas as crises e quebras para que os estados sanéenas co diñeiro dos contribuíntes, mentres os estafadores gozan das súas mansións, palacios e privilexios.

E .... dise que hai que axudarlles porque xogan cos postos de traballo que os seus inmensos negocios proporcionan. É dicir, que encima hai que estarlles agradecidos.

Chégase á conclusión de que ten que haber ricos para que dean traballo aos pobres.

Ten que haber "amos" para que os "escravos" sobrevivan.

¡E o malo é que parte da humanidade cre isto!.

Señores Bush, Zapatero, Rajoy, Touriño e compañía, non sería mellor empregar esas inxentes sumas do Tesouro Público en axudar aos menesterosos, indixentes, enfermos, parados, ......

O que había que nacionalizar e socializar son eses monstros financeiros que nos explotan e soxuzgan; pero cando están boiantes, repartindo os seus beneficios a sacos.

Non cando mostran unhas perdas provocadas pola avaricia, tendo as ganancias a recado.

¡Non nos queiran facer cretinos!
Quen manda é Don Diñeiro.

miércoles 25 de junio de 2008

Vacacions verán 2008 de " A VOZ DE CHANTEIRO "


martes 3 de junio de 2008

1 - Rumoreando,2- Rumoreando, 3 - Perrea, Perrea, .....

Se rumoreó estos días que proximamente iba dimitir, como concejal del Concello de Ares, uno de los Galácticos de la Corporación Estelar.
Finalmente todo quedó en un Run-Run de Vox - Populi, pues parece que tan solo se trató de un amago de Eclipse de Sol.

sábado 19 de abril de 2008

ARES: La Justicia sigue patinando en su cachondeo

Aún habiendo trasfondo político en la denuncia, eso no debiera eximir de que el ex-alcalde de ARES "celebró una boda falsa" a sabiendas o con ignorancia inconcebible en un cargo público, que todavía se jacta de saber mucho de prevaricaciones y saltarse las leyes.

Así fuera la noticia:
EUROPA PRESS
En el Juzgado de lo Penal número 2 de Ferrol quedó hoy 18-01-2008 para sentencia el juicio contra el ex alcalde de Ares, José Manuel Cendán (PP), y la que fue su secretaria, María Montserrat Rodríguez, por un supuesto delito de prevaricación al haber realizado una boda "falsa".
El ex regidor se mostró hoy convencido de que tanto él como su secretaría serán absueltos.En este caso, el Ministerio Fiscal solicita para los dos acusados una condena de ocho años y nueve meses de inhabilitación especial para empleo o cargo público, mientras que la Defensa pide la libre absolución.

Los hechos se remontan al 6 de abril de 2002, época en la que Cendán, como alcalde de Ares, celebró, con la colaboración de su secretaria --habilitada para realizar tareas de apoyo administrativo--, el matrimonio civil de la pareja.

Sin embargo, según denuncia el Fiscal, el día anterior a la ceremonia, desde el Juzgado de Paz de Ares ya se había indicado a los encausados que el matrimonio no se podía celebrar porque no se había efectuado ningún trámite del expediente administrativo previo.

A pesar de esta advertencia, la boda sí se produjo, lo que derivó en la presentación de la actual denuncia.

Tras la presentación de la denuncia, la secretaria del Juzgado de Paz de Ares había sido despedida por el Ayuntamiento, pero los tribunales obligaron a reincorporarla a su puesto de trabajo.

¿Es la Justicia un cachondeo?
Hay excepciones.
Granada:
Juez - Emilio Calatayud Pérez

sábado 29 de marzo de 2008

MARILUZ: esta es la actual y auténtica "niña de Rajoy" y de todas nuestras conciencias.

El trágico destino de MariLuz y la Justicia española
Por Andalucía Libre - sábado, 29 de marzo de 2008



MARILUZ: esta es la actual y auténtica "niña de Rajoy" y de todas nuestras conciencias.
Mientras no se tomen medidas, dá la impresión de que la JUSTICIA sigue siendo un cachondeo.
Solamente es favorable para los poderosos y corruptos millonarios. (Salen con fianzas y no devuelven lo defraudado).

Es una Institución que quedó caduca y absoleta.

Funciona igual que hace 40 años, tanto en formas como en medios. Procesos que duran más de 10 años, expedientes en legajos atados con cuerdas.

Lenguaje inintelegible lleno de latinajos, incomprensible para los ciudadanos y desprecio total por las nuevas tecnologias y bases de datos actualizadas.

Debieran copiar un poco de la Agencia Tributaria de Hacienda.

¿Quién se beneficia de que esto siga así?.

La clase política calla y otorga.

martes 11 de marzo de 2008

Coas cousas para comer non se xoga

Lin nun xornal estes días, que na porta dun restaurante brasileiro pon un cartel que discrimina o prezo do menú en función das sobras que deixes no prato: 7,90 se non as deixas, 10 en caso contrario.
E aínda engade unha explicación que di: «Queremos que coma a gusto, que repita cantas veces queira e que salga satisfeito, pero tamén queremos que non deixe sobras no prato”.
.
E recordei un curioso cartel que tamén vira nun restaurante en Pensilvania (USA), fai preto de vinte anos.
Dicía entre outras recomendacións: Special: Kids pay what they weigh, é dicir "Especial: Os nenos pagan segundo o seu peso".
E efectivamente, os nenos pasaban por unha báscula onde lle daban un tícket para abonar o menú, despois de que comesen canto quixesen.
.
E xa falando para comer ata fartar, tamén teño outro recordo de ir celebrar unha comida de compañeirismo a Viveiró unha pequena aldea do concello lucense de Muras.
Unhas poucas casas arredor dunha chaira central, a igrexa e o cemiterio compoñen o lugar, construído en pedra e lousa nos tellados, como é norma na zona.
Alguén que xa coñecía o lugar levounos a unha casa de aldea onde daban para comer aos famentos con menú caseiro e popular, o que significa, entre outras cousas, que o menú é abundante, moi abundante, abundantísimo...
.
Lembro ben esa miña única visita a ese lugar, en compaña duns compañeiros, haberá preto de quince anos.
Para entrar abríronnos as portas dá propia cociña para cruzar por ela ao comedor.
Sentados nunha longa mesa, para media ducia de comensais, agardamos polo menú, pois chegamos un pouco cedo.
¿Vaian picando algo mentres acabamos de preparar para comer?, indicáronnos, deixando na mesa unha gran fonte de xamón e chourizos dá casa e un queixo enteiro, sen encetar, xunto cunha cesta de pan, viño dá casa e gasosa.
Era cousa xa abundante e aínda habería de sobrar.

Pero despois chegaron á mesa uns lagostinos acabados de cocer, arroz con costelas, polbo, un guiso de patacas con carne, cocido suficiente para dar para comer a un rexemento... non sei se por esa orde ou por outra calquera.
E non sei que terían preparado para despois do cocido, porque nese intre rogamos que non puxeran mais para comer na mesa.
Debeu ser unha rendición covarde á que non estaban acostumados na casa, que rapidamente apareceu a vella doa pola porta dá cociña para botarnos un sermón: ¿Para comer so isto non era preciso chegar ata aquí?, dixo.
E foise cunha netiña que estaba cun libriño quizais deprendendo a ler.

Como era polo Antroido aínda nos puxeron filloas e orellas con mel, e café de pota, ademais dun bo augardente.
O escándalo chegou á hora de pagar. Non recordo o que foi, pero moi barato nos pareceu.

martes 19 de febrero de 2008

Se venden los votos al mejor postor

Con la charlatanería, las ofertas, descalificaciones y lindezas que acompañan las campañas electorales, la clase política aburre al ciudadano.


Nadie cree en las promesas y programas, porque la gente está escaldada de incumplimientos y mentiras de unos y otros.




¡No es para menos!


Y así estos días en que se aproxima el 9-M, la buena salud ciudadana se presenta burlona vendiendo votos en subastas como Ebay.

En otros paises lo hacen más en serio.Por ejemplo:
Los candidatos a las elecciones de Tailandia pagan a los ciudadanos con estas pastillas para conseguir su apoyo.
Pagar el voto de la gente en pastillas de Viagra es el método al que ahora recurren algunos candidatos que se presentan a las elecciones al Parlamento de Tailandia, un país donde las papeletas siempre tuvieron precio.

Votoenblanco.com

Atrás quedó el dinero, los saquitos de arroz, camisetas, ventiladores y otros objetos que los candidatos con presupuesto y sus cuadrillas de apoyo, repartían entre los tailandeses como pago por su voto cada vez que había que ir a las urnas.


No es ahora el caso, pero en el año 1999 promovimos algo parecido.

martes 8 de enero de 2008

Cerrado el Foro del "Terraceo" de Ares

Solamente en una ocasión visitamos el Foro "Pueblos de España" en la página dedicada a Ares y nos pareció de tremenda grosería y rezumando un tufo apestoso de nostalgia franquista.

Las entradas eran todas del mismo tono.

Guardamos esta "perla" que va a continuación, fechada a los pocos días de la elecciones municipales, que cambiaron el Gobierno Municipal de Ares.

Por lo visto eran las conversaciones que se auntodefinían como el "terraceo" de Ares.
Ahora ya conocemos las conversaciones que se hacen en las terrazas de los bares.
¡ Así nos luce el pelo !. ¡Menudo turismo!.
Con gente así resurge lo de : ¡EN ARES NON TE PARES!

Ahí va la muestra:

Con fecha: 2007-06-11 10:38:0

"Estimada Cuqui, Peperas como yo y demá rojerío, voy a ser sincera , el motivo por el que no me acerqué por Ares se debe a que mi papá no se ha recuperado todavía del resultado electoral, y la ironía de alguna maleducada que tu conoces como yo puede herirle.

Podía haberme acercado en un vuelo relámpago pero pensé que un día como el de ayer la terraza iba estar invadida de ordinariez.

Aguardo la época mas idónea para que la gente de buenos modales ocupe el hueco que le es habitual.
Por cierto, os aconsejo no acudais al foro del Ayatolat de Chanteiro, es de un grosero que retufa, un rojo arterioesclerótico sacado de una urna del neolítico, que horror , para este señor Franco sería su mejor aliado, así tendría mas moco que escupir, oig por dios.

Dejar a los Gemelos tan formales y siempre trajeados, y cambiando de tema, mi gran alegría es que Ares sea protagonista por la explosión de color y trabajo en equipo, de una tradición que a toda costa tiene que mantenerse, un hurra al que preside la organización y a todos, vuestros hijos agradecerán el mantener unos signos de identidad y tradición, como lo son el Corpus la semana santa los bollos y el terraceo, único y peculiar por entrañable, un beso, a mi papá se le caen las lágrimas, y a mi la baba por presumir de pueblo.
Vuestra amiga FALY."

martes 11 de diciembre de 2007

Humor en el ZÁRATE de Mugardos, con la "Operación Viagra"


Primera película:

"¿QUE HAY DE LO MIO?"
-"Para que non cante moito"


La segunda parte de la Trama, se proyectará el estreno de TORRENTE 4, la "Misión en Mugardos" de Torrente, "El conseguidor", el brazo de la Ley del Policía más casposo.

Proximamente:
EL FARY EN ACCIÓN



Enlaces

Get Free Shots from Snap.com