
Insultantes Aduladores y Bla, bla,bla ......
Aprovechando este "Día de los Inocentes" vamos mostrar parte de un "escrito anónimo" recibido junto con otros ya publicados como "comentarios" en el post "O Mazote de Ares".
Con ellos el remitente, porque proceden todos de la misma dirección I.P., pretende comenzar la campaña municipal ensalzando al Alcalde aresano Julio Iglesias y darle caña al BNG.
Lo sentimos, porque con fans, valedores y detractores así de bordes y zafios, que emplean la adulación y maledicencia para conseguir sus propios fines no beneficiarán mucho a unos ni perjudicarán a otros.
Más bien aconsejariamos a ámbos que escapen de estos asesores interesados y de lenguaje soez que se descalifican por sí mismos. Ya que si no obtienen lo que buscan con estas actitudes, no dudarán en opinar todo lo contrario. El asunto es su medre personal a costa de lo que sea: lisonjas e insultos.
Ahí va el retazo:
25/12/20010
Bonas noites:
Creo que es una operación del Bloque para obstaculizar la marcha de Julio Iglesias Redondo para su triunfo primero como Alcalde de Ares y después como Presidente de la Xunta de Galicia.
Julio Iglesias Redondo es un hombre capaz e inteligente. Que puede liderar un proyecto primero aresano y tener un gran éxito personal y profesional como político. Y después su ascenso para la Presidencia de la Xunta de Galicia. Un ascenso necesario para el bien de Ares y de Galicia.
Todo esto de volver al Mazote es "joder" al Alcalde y fastidiarle. O pretenderlo. El Bloque está pasando por un gravísima crisis política y de credibilidad, y están buscando caras nuevas independientes a las cuales instrumentalizar.
Julio Iglesias Redondo tiene muchísimo tirón. Muchísimo y sabe ganar elecciones, apoyos e influencias poderosas y populares. Ares le necesita si quiere aprovechar esta oportunidad histórica.
Lo del Bloque y los nombres de las calles es "joder", "meter los dedos en el ojo" y "marcharse riendo". Su espacio político ha sido absorbido por el PSG-PSOE.
Estamos casi en campaña electoral para las municipales y tratan de "meter el nabote en la cima del mazote para que los machotes puedan presumir de calzotes en la brega del pendón del osote". Bueno, mejor si todos muertotes; si dependiera del Blocote.
Ares y Federico García Expósito son la misma substancia espiritual. La columna vertebral de Ares es Federico García Expósito. Fue íntimo amigo de Curros Enríquez que le nombró Delegado en La Coruña del Centro Gallego de La Habana. Un periodista protagonista ayuda mucho al prestigio de la profesión, además de que su tirón ayuda a Ares a salir del anonimato.
...........
Somos muchísimos que queremos a Federico García Expósito y cada vez seremos más, en cuanto su vida pueda ser llevada al cine, como pretendemos los que vemos necesario (por los tiempos de decadencia moral y ética absoluta que vivimos) estimular su conocimiento y ejemplo.
====================================================
Sin tener ya nada que ver con esto, incluimos un discurso vacío, que es de los que emplean los dirigentes para no decir nada:
Bla, bla, bla, ......
Queridos compañeros.
El nuevo modelo de actividad de la organización obstaculiza la apreciación de la importancia de toda una serie de criterios ideológicamente sistematizados en un frente común.
Incluso bien pudiéramos atrevernos a sugerir que la complejidad de los estudios de los dirigentes exige la precisión y la determinación de las condiciones de las actividades apropiadas.
Los superiores principios ideológicos condicionan que la superación de las experiencias periclitadas ayuda a la preparación y a la realización de las básicas premisas adoptadas.
Así mismo, el inicio de la acción general de formación de las actitudes nos obliga a un exhaustivo análisis de las direcciones educativas en el sentido del progreso.
La práctica de la vida cotidiana prueba que un relanzamiento específico de todos los sectores implicados permite en todo caso explicitar las razones fundamentales de toda una casuística de amplio espectro.
Por otra parte, y dados los condicionamientos actuales una aplicación indiscriminada de los factores confluyentes habrá de significar un auténtico y eficaz punto de partida del modelo de desarrollo.
Es obvio señalar que el desarrollo continuo de distintas formas de actividad asegura en todo caso un proceso muy sensible de inversión de las directivas de desarrollo para el futuro.
Pero pecaríamos de insinceros si soslayásemos que nuestra actividad de información y de propaganda implica el proceso de reestructuración y de modernización de los elementos generadores.
Sin embargo, no hemos de olvidar que el aumento constante, en cantidad y extensión, de nuestra actividad facilita la creación del sistema de formación de cuadros que corresponda a las necesidades.
El afán de organización, sobre todo el proceso consensuado de unas y otras implicaciones concurrentes cumple deberes importantes en la determinación de las actitudes de los miembros hacia sus deberes ineludibles.
De igual manera, el reforzamiento y desarrollo de las estructuras cumple un rol esencial en la formación del sistema de participación general.
No es indispensable argumentar el peso y la significación de éstos problemas, ya que la consulta con los numerosos militantes deriva en una directa incidencia superadora de las condiciones financieras y administrativas existentes.
Las experiencias ricas y diversas muestran que la estructura actual de la organización garantiza la preparación de un grupo importante en la formación de las nuevas proposiciones.
No es indispensable argumentar el peso y la significación de éstos problemas, ya que la realización de las premisas del programa ofrece un ensayo interesante de verificación de las formas de acción.
Pero pecaríamos de insinceros si soslayásemos que nuestra actividad de información y de propaganda garantiza la preparación de un grupo importante en la formación de toda una casuística de amplio espectro.
Incluso bien pudiéramos atrevernos a sugerir que el reforzamiento y desarrollo de las estructuras habrá de significar un auténtico y eficaz punto de partida del modelo de desarrollo.
Por otra parte, y dados los condicionamientos actuales la consulta con los numerosos militantes ayuda a la preparación y a la realización de las nuevas proposiciones.
La práctica de la vida cotidiana prueba que el proceso consensuado de unas y otras implicaciones concurrentes implica el proceso de reestructuración y de modernización de las actitudes de los miembros hacia sus deberes ineludibles.
Sin embargo, no hemos de olvidar que la complejidad de los estudios de los dirigentes facilita la creación de toda una serie de criterios ideológicamente sistematizados en un frente común.
El afán de organización, sobre todo la superación de las experiencias periclitadas ofrece un ensayo interesante de verificación de las condiciones financieras y administrativas existentes.
Los superiores principios ideológicos condicionan que el aumento constante, en cantidad y extensión, de nuestra actividad deriva en una directa incidencia superadora de las formas de acción.
Las experiencias ricas y diversas muestran que la estructura actual de la organización exige la precisión y la determinación de las básicas premisas adoptadas.
De igual manera, el inicio de la acción general de formación de las actitudes nos obliga a un exhaustivo análisis del sistema de participación general.
Es obvio señalar que un relanzamiento específico de todos los sectores implicados obstaculiza la apreciación de la importancia de las directivas de desarrollo para el futuro.
Así mismo, la realización de las premisas del programa asegura en todo caso un proceso muy sensible de inversión del sistema de formación de cuadros que corresponda a las necesidades.
Por otra parte, y dados los condicionamientos actuales el nuevo modelo de actividad de la organización cumple un rol esencial en la formación de los elementos generadores.
Sin embargo, no hemos de olvidar que el desarrollo continuo de distintas formas de actividad cumple deberes importantes en la determinación de las condiciones de las actividades apropiadas.
Pero pecaríamos de insinceros si soslayásemos que una aplicación indiscriminada de los factores confluyentes permite en todo caso explicitar las razones fundamentales de las direcciones educativas en el sentido del progreso.
De igual manera, la superación de las experiencias periclitadas ayuda a la preparación y a la realización de las básicas premisas adoptadas.
Las experiencias ricas y diversas muestran que el aumento constante, en cantidad y extensión, de nuestra actividad deriva en una directa incidencia superadora de toda una serie de criterios ideológicamente sistematizados en un frente común.
El afán de organización, sobre todo nuestra actividad de información y de propaganda asegura en todo caso un proceso muy sensible de inversión de las nuevas proposiciones.
Así mismo, la consulta con los numerosos militantes ofrece un ensayo interesante de verificación de las condiciones de las actividades apropiadas.
Es obvio señalar que el inicio de la acción general de formación de las actitudes garantiza la preparación de un grupo importante en la formación del sistema de participación general.
Incluso bien pudiéramos atrevernos a sugerir que el nuevo modelo de actividad de la organización facilita la creación de los elementos generadores.
Los superiores principios ideológicos condicionan que el proceso consensuado de unas y otras implicaciones concurrentes exige la precisión y la determinación de las formas de acción.
La práctica de la vida cotidiana prueba que la estructura actual de la organización nos obliga a un exhaustivo análisis de las direcciones educativas en el sentido del progreso.
No es indispensable argumentar el peso y la significación de éstos problemas, ya que la complejidad de los estudios de los dirigentes cumple deberes importantes en la determinación de las condiciones financieras y administrativas existentes.
Es obvio señalar que el reforzamiento y desarrollo de las estructuras habrá de significar un auténtico y eficaz punto de partida del sistema de formación de cuadros que corresponda a las necesidades.
Las experiencias ricas y diversas muestran que el desarrollo continuo de distintas formas de actividad cumple un rol esencial en la formación de las actitudes de los miembros hacia sus deberes ineludibles.
Por otra parte, y dados los condicionamientos actuales un relanzamiento específico de todos los sectores implicados obstaculiza la apreciación de la importancia de las directivas de desarrollo para el futuro.
La práctica de la vida cotidiana prueba que una aplicación indiscriminada de los factores confluyentes implica el proceso de reestructuración y de modernización de toda una casuística de amplio espectro.
Los superiores principios ideológicos condicionan que la realización de las premisas del programa permite en todo caso explicitar las razones fundamentales del modelo de desarrollo.
De igual manera, el reforzamiento y desarrollo de las estructuras cumple un rol esencial en la formación de las nuevas proposiciones.
El afán de organización, sobre todo un relanzamiento específico de todos los sectores implicados asegura en todo caso un proceso muy sensible de inversión de las condiciones de las actividades apropiadas.
Incluso bien pudiéramos atrevernos a sugerir que nuestra actividad de información y de propaganda nos obliga a un exhaustivo análisis de las actitudes de los miembros hacia sus deberes ineludibles.
Pero pecaríamos de insinceros si soslayásemos que el proceso consensuado de unas y otras implicaciones concurrentes obstaculiza la apreciación de la importancia del sistema de formación de cuadros que corresponda a las necesidades.
Sin embargo, no hemos de olvidar que la realización de las premisas del programa ofrece un ensayo interesante de verificación de las direcciones educativas en el sentido del progreso.
No es indispensable argumentar el peso y la significación de éstos problemas, ya que la complejidad de los estudios de los dirigentes facilita la creación de las básicas premisas adoptadas.
Así mismo, el inicio de la acción general de formación de las actitudes ayuda a la preparación y a la realización de las condiciones financieras y administrativas existentes.
Es obvio señalar que la superación de las experiencias periclitadas implica el proceso de reestructuración y de modernización de toda una casuística de amplio espectro.
Por otra parte, y dados los condicionamientos actuales la consulta con los numerosos militantes deriva en una directa incidencia superadora de toda una serie de criterios ideológicamente sistematizados en un frente común.
El afán de organización, sobre todo la estructura actual de la organización cumple deberes importantes en la determinación de los elementos generadores.
De igual manera, el desarrollo continuo de distintas formas de actividad habrá de significar un auténtico y eficaz punto de partida del sistema de participación general.
Así mismo, el aumento constante, en cantidad y extensión, de nuestra actividad exige la precisión y la determinación de las directivas de desarrollo para el futuro.
La práctica de la vida cotidiana prueba que el nuevo modelo de actividad de la organización permite en todo caso explicitar las razones fundamentales del modelo de desarrollo.
Pero pecaríamos de insinceros si soslayásemos que una aplicación indiscriminada de los factores confluyentes garantiza la preparación de un grupo importante en la formación de las formas de acción.
Incluso bien pudiéramos atrevernos a sugerir que el inicio de la acción general de formación de las actitudes permite en todo caso explicitar las razones fundamentales de las direcciones educativas en el sentido del progreso.
Las experiencias ricas y diversas muestran que la realización de las premisas del programa ofrece un ensayo interesante de verificación de las nuevas proposiciones.
Por último, y como definitivo elemento esclarecedor, cabe añadir que el desarrollo continuo de distintas formas de actividad habrá de significar un auténtico y eficaz punto de partida de las directivas de desarrollo para el futuro.
RADIO ESPAÑA INDEPENDIENTE Estación Pirenaica – "Aquí, Radio España Independiente; estación pirenaica, la única emisora española sin censura de Franco... transmitiendo por la onda...". Así se llamaba una radio clandestina que funcionó desde el 22 de julio de 1941. Se despidió el 14 de julio de 1977, emitiendo desde Madrid la sesión inaugural de las Cortes y con estas palabras: "Si nuestra labor ha servido en algo para la reconquista de la democracia, damos por bien empleado el esfuerzo".
RADIO MACUTO
TRANSLATOR
Con Romayo, estamos ahora:
martes, 28 de diciembre de 2010
Insultantes Aduladores y Bla, bla,bla ......
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
martes, 2 de noviembre de 2010
DIA DE DEFUNTOS: A Santa Compaña inaugura o Mazote de Ares
Contoumo hoxe pola tarde un amigo chanteirés co que sempre falamos cousas de antes e de agora referidas a nosa terra.
Este compañeiro ultimamente vai moito os domingos o Convento de Santa Catalina en Montefaro, porque di que na cantina do Mosteiro, Moncho ponlle co viño unhas tapas exóticas con sabor tailandés.
Pois colleu tal amistade co cantinero, que ata invitouno a asistir a cea que fixo unha cuadrilla de costume na noite dá data de Santos o primeiro de novembro.
Alí, na cea, coincidiu tamén cun Preboste aresán con quen falou moito sobro dás tradicións e cousas de toda a bisbarra aresán.
A cea acabou con queimada. E despois de botar unhas gorentosas cuncas, meu amigo decidiu baixar hate Ares acompañando o Preboste, pois a conversa era fluída e plácida.
Colleron a estrada de Chanteiro e cando chegaban a Ares, xa alboreaba o Día de Defuntos.
Entón entraron pola remodelada Avenida do Mazote e oíron como un repique de campás en son lastimeiro que semellaba o toque a morto.
O ceo estaba cheo de nubes que semellaban bandeiras e estandartes. De seguido síntese unha algarabía de música de gaitas, pandeiros, aturuxos e foguetes.
Sentiron entón a evocación de tempos xa pasados, do que viñan falando e acórdanse do que dixo o poeta dá nosa estirpe:
"Sen ti, perpetuamente estou pasando
Nas maiores alegrías, maior tristeza".
E daquela empezaron xa a ver ao lexos, como unha ringleira de vagalumes lucentes en procesión que ao irse achegando reconoceron como a Santa Compaña, en interminábel desfile relixioso.
Hasta puideron identificar algúns dos integrantes daquela ringleira de mortos con túnicas brancas e lume non peito que levaban estandartes, gallardetes e bandeiras.
Puideron, segundo me contou, identificar a persoeiros defuntos de todo o Concello aresán.
Justo Montero, derradeiro Alcalde franquista ía con Antucho e Ardá do Radio Cine, levaban a insignia do Aguia Imperial e a Crus do Movemento Nacional que portaban os funcionarios: Quico, Pancho e Sueiras "Manolito O Carramán".
Outro alcalde, este o republicano Benito Feijó, que tivo que exilarse, ía coa bandeira tricolor republicana.
Pepe Gil, primeiro alcalde desta nova etapa democrática levaba un gallardete dá bandeira azul e branca e camiñaba dereito o camiño de Pedrós onde obtivera tódolos votos coa promesa de que lles abriría o camiño cara a Ares, cousa que fixo.
Pola banda dá Ciscada asomou o Alcalde Independentista de Caamouco, Gaspar Rodríguez. E detrás viña un veciño chamado Juan, que dicía en voz alta: ¡Xente coño!
Puideron ver tamén a varios caciques de Ares. Entre eles destacaba o terrateniente Antonio Vilar, flanqueado dous seus valedores e rendeiros: Celestino por Ares, Pepe dá Torre por Cervás e Paco de Pego por Chanteiro.
Xa bastante atrás viña Xen-Xen coa bandeira gai do Arco Iris e deseguido estaban o tatexo Cachirulo, Horacio dá Xuaneta, Perrentín e Garrafón. Este último berraba: "Por terra, mar e aire. E por baixo da auga". ¡Imos todos para a Borrachería!.
Camiñando cara a Chanteiro viron a "Chuchú", que fora veciño deste lugar, acompañado de Chiste, Molotóf e Pimborete.
Chuchú levaba unha sotana de cura e cantaba así:
"Antes que estabamos vivos
comiamos destes figos.
Agora que estamos mortos,
nin de éstes nin dos outros"
--------
Ao saír o sol dourado
unha mañá de abril
crin que estabas collendo
matiñas de pirixel.
Dáme a pirexeleira
que cha veño a pedir,
teño o polo na cazola
e fáltalle o pirixel.
a galiña para o Capitán.
Eramos quince no cofre do morto,
hai que degolar á tripulación".
Na lexanía continuaba coa súa ladaíña: "Díos che sálve, salve María. Chea es, es de graza ...."
Un pouco mais atrás seguíao "Ché de Rozas" que berraba: "En Chanteiro, hai nibueiro, polo Cucheiro ..."
"E viñan dá Esclavitú, e viñan dá Esclavitú, tocando coa má no cú..
As viuvas tamén fo..., as viuvas tamén fo... ,
Tamén foron como as outras.
¡Que che pinjo, María que che pinjo..."
¡Que che pinjo, María da Julita!
Moita mais xenta había. Belarmino o dá "Estrela" ofrecía "jaibolos", Hermelinda cos periódicos.
Viron O Parrocho, a Mondito do Muiño, ....
En fin, unha ringleira de figuras que se perdían na lexanía dá Noite de Santos e Alborada de Defuntos, na que aquela Santa Compaña se lles ocorreu inaugurar o "Camiño do Mazote", nesta data que agora queren chamar Samain ou Halloween, e que nos recordamos de nenos como o Día dos Meigallos ou Mingallos e faciamos calaveiras de melóns.
-
Romayo de Chanteiro
5
comentarios
martes, 19 de octubre de 2010
MUNICIPALES 2011 - Primarias Digitales en Ares
FRACASÓ LA REUNIFICACIÓN POPULAR
Como en todas partes (pero sin primarias, todo digital), comienzan aquí los movimientos preelectorales a las Municipales de mayo 2011 al Concello de Ares.
Por parte de la derecha, hubo un intento de reunificar nuevamente esta opción política.
Se intentó directamente desde la cúpula popular de Santiago, con llamadas telefónicas. Se trataba de que Luis Cendán, escindido en la Nueva alianza, liderara esta formación para reconducir así el PP a una posible recup
eración del mandato en Ares. Algo que no se vislumbra con la división actual y dada además la degradación que se le atribuye al candidato Manuel Cendán, que puede incluso ser inhabilitado si sale pronto el juicio que se la sigue por "fraude electoral en el año 2003". (Ya se sabe que la Justicia además de mala es también lenta. Cuando llega ya pasaron los efectos).
Bueno, pues las intensas negociaciones que se dieron con el fin indicado, parece que no dieron el fruto deseado de "unificar la derecha". Y eso que se emplearon a fondo .....
Durante los últimos tiempos, incluso visitó asiduamente la villa de Ares, con esta misión encomendada, un Delegado Popular Ferrolano, que aparece en las fotos tomadas en Ares.
Luis Cendán "el hijo pródigo" en esta caso, perdonado y gratificado no quiso volver al redil de "la casa Común".
No ocurrió lo mismo que un hecho similar en Mugardos, cuando el alcalde Ramón Toimil, expulsado durante cuatro años en que actuó como "grupo independiente", volvió al redil del rebaño socialista cuando se lo propusieron en las siguientes elecciones.
NAL
Aquí no sucede así y Luis Cendán irá con su grupo independiente de "Nueva Alianza".
PP
Su gemelo Manuel Cendán, aún tocado del ala y si no surge otra alternativa, liderará la formación conservadora del PP.
PSOE
Julio Iglesias actual Alcalde, será candidato del PSOE.
Y exultante por su labor durante estos años, piensa que va obtener suficiente mayoría (siete), como para gobernar en solitario, sin apoyos y sin depender de nadie. Es decir, un poco mejor que ahora.
Sin embargo, el batacazo puede estar asegurado. Y entonces ¿a quién se va arrimar?
Con el BNG no será nada fácil, dada su actitud actual de menosprecio con esta fuerza que lo aupó a la Alcaldía.
¡Tendrá que "tocar" a Luis Cendán!, que se vislumbra como la "solícita novia" de todos.
BNG
El BNG, por su parte y si Doval cumple su anuncio de no presentarse encabezando la lista, tendrá que optar por nuevo candidato o candidata, que parece están ya debatiendo internamente y para lo que suenan ya varios nombres de "miembros y miembras", como diría la Ministra de in_Cultura, alguno de Ares y otros de las Parroquias.
Entre ellas la de Helena Veiguela, anterior Directora General de Promoción Industrial y de la Sociedad de la Información.
Así están las cosas, en este tono distendido que tanta falta hace, en la Política que padecemos.
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
martes, 2 de febrero de 2010
ZAPATERO, ¡ Ora pro nobis !
Obama acaba de desmontar a "Conxunción Planetaria", ao refusar o Cume bilateral europea de Madrid, ao mesmo tempo que frea no seu país os programas de exploración lunar da NASA.
Tamén pon en eclipse ao astro europeo Zapatero e imponlle a penitencia de mandalo a rezar.
Zapatero, obediente a cambio da foto, implorará á Divina Providencia para encomiarlle e pedirlle cousas convenientes, segundo a definición do Catecismo.
Son estas a cousas xocosas que están ocorrendo neste ano da "Conxunción Planetaria", que vaticinou Leire Pajín, e que continuarán cos rezos de Zapatero e Obama en 4 de febreiro con motivo do "Almorzo Nacional da Oración"
,
do grupo cristián conservador "A Familia".
Non coñecemos aínda se Zapatero levará ás súas fillas, porque tamén elas podería darlle un toque exotérico ás cerimonias do evento.
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
lunes, 28 de diciembre de 2009
Alcalde JULIO IGLESIAS a la Unión Europea
ZAPATERO PODRIA NOMBRARLE PRESIDENTE DE LA COMISION EUROPEA CONTRA LA PIRATERIA
-->
-
Romayo de Chanteiro
2
comentarios
miércoles, 23 de diciembre de 2009
Accidentes inoportunos actuais
Por causa dunha caída, levo tres semanas na cama e sentado, sen poder estar de pé, debido a unha escordadura por torcedura no nocello da perna que teño mellor. (Padezo secuelas de polio e outros traumatismos invalidantes).
Por este motivo "Romayo" esta pasando e sufrindo uns "Nadais moi fogareñas"
Pero, non son eu só (¡¡ o que non se consola, é porque non quere !!), porque:
A Berlusconi andáronlle coa cara
O primeiro ministro de Italia, Silvio Berlusconi, resultou ferido en Milán tras ser agredido ao termo dun tenso mitin celebrado na praza do Duomo, e foi ingresado nun hospital da cidade italiana sangrando pola boca.
Inmediatamente logo da agresión, o mandatario foi trasladado no seu coche oficial ao hospital San
Raffaele da capital lombarda, onde se lle realizou un TAC e os médicos decidiron manterlle durante 24 horas baixo observación, tras o que se previu un tempo de recuperación de 20 días.
Berlusconi estivo consciente en todo momento e ao saír de urxencias cunha bolsa de xeo na boca para ser trasladado a unha habitación do centro médico dixo atoparse ben.
Despois de pasar uns dias no hospital xa regresou á súa casa.
Berlusconi acudirá dentro duns días á clínica helvética de Gravesano «Ars Medica» para «cancelar da súa cara as feridas da agresión».
Nesta clínica xa lle andaron outra veces coa cara, Berlusconi someteuse en 2003 a algunhas operacións de cirurxía estética.
E ao xornalista Germán Terstch déronlle unha patada no cu
«Propináronme unha forte patada por detrás e levantáronme tres cuartas por encima do chan e logo caín de bruzos. Estou convencido de que se trataba de profesionais». Así de contundente móstrase Hermann Tertsch ao describir a agresión de que foi obxecto o pasado luns cando se atopaba nunha zona de lecer da capital. O xornalista recupérase das súas lesións, varias costelas rotas e contusións de diversa consideración, nun hospital de Madrid, segundo publicou ABC.
Tras as primeiras pescudas policiais, e segundo os testemuños solicitados no local nocturno e noutros lugares da zona todo apunta, como moito, a unha vulgar pelexa de bar, o Toni 2, situado na rúa Almirante e onde o xornalista chegou pasadas as tres e media da madrugada, segundo algúns presentes.
Os feitos producíronse máis tarde, pasadas as seis da madrugada do luns. A maioría das
testemuñas consultadas pola Sexta e interrogados pola policía din non ver nada e tan só algún presente afirma que Hermann Terstsch si mantivo unha discusión neste local.
Segundo este testemuño, Terstsch discutiría cun home ao que acompañaban dúas mulleres. Asegura esta testemuña, ademais, que se trataría dun empresario de locais nocturnos coñecido na zona. Ninguén fala de patada pero no forcejeo entre ambos o xornalista da televisión autonómica madrileña caeuse ao chan e golpeado cun taburete. É esa caída a que se apunta como posible causa da fractura das dúas costelas.
Varios presentes no local chegan a asegurar que o xornalista de Telemadrid non se atopaba en bo estado.
Un empregado do local nocturno acompañoulle ao presentador á súa casa. Máis tarde acudiu á Clínica a Milagrosa onde inicialmente foi tratado.
Fontes dese centro sanitario sinalan que alí tamén tivo algunha diferenza co persoal do centro. A pesar das afirmacións do presentador que asegura que está convencido de que a agresión foi unha patada por detrás e obra de profesionais, a liña de investigación non comparte esa hipótese e decántase contundentemente pola típica rifa de bar a altísimas horas da madrugada.
A investigación policial segue aberta e continuará nos próximos días.
Outra opinión do "foro: elatleta.com", di:
"Non con putas non, Hermann Terstch estaba cunha cogorza de pai e moi señor meu, tanto que polo visto se caeu (segun as testemuñas que falaron coa policía) e montou esta andrómena. Non se acorda de nada.
É que o Ballantines non deixa rastro da memoria".
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
jueves, 12 de noviembre de 2009
MUNICIPAIS 2011 - A precampaña promete animada.
No medio das crises e corrupcións actuais, prodúcese en Ares o pistoletazo de precalentamento do que será a campaña ás Municipais 2011.
Os act
Queda aínda moito tempo, polo que as enchentas repetiranse periodicamente, xunto con declaracións e confección de listas e programas.
Este sábado 14, corresponde a cea de "Nova Alianza" e pode servir de sondaxe a se esta formación poderá ser a "chave ou bisagra" do futuro goberno local.
RIFA POPULAR
A cea do "Partido Popular" xa se celebrou fai varias datas.
E, por certo, que parece que tivo algunha animación e follón. Como resultado desta disputa, posiblemente salga a renuncia, abandono ou cesamento do edil que ocupa o segundo posto na Lista actual de M. Cendán.
O devandito concelleiro conservador, segundo rumores, armou unha rifa e trifulca implicando ao veterano e ilustre personaxe do partido, Romay Becaría que asistía invitado, como figura, á cea.
Loxicamente PSOE e BNG seguirán a ruta gastronómica, presentando tamén os seus balanzos e proxectos para a nova contenda polo bastón de mando.
Pensamos que non se albiscan maiorías absolutas, polo que hai que desexar que ¡Deus reparta sorte toureira!
-
Romayo de Chanteiro
1 comentarios
lunes, 17 de agosto de 2009
TOROS EN ARES

TOROS EN ARES
En las pasadas Fiestas de Ares, el programa incluyó un espectáculo taurino que resultó de mucha vistosidad, sobretodo para la grey infantil.
También presenciaron el evento los visitantes de un par de autocares de la zona leonesa del Bierzo, que acudieron merced a la campaña turística ViveAres que promociona la villa y sus alicientes festivos estivales.
En esta ocasión el festival taurino fue un amago y parodia del "encierro pamplonica de los Sanfermines". Los toros o vaquillas __ no se conocía bien el sexo __ procedían de la ganadería de "RemAres".
LA HISTORIA NOS REMEMORA OTROS ESPECTÁCULOS TAURINOS
En Ares y concretamente en el San Roque, antiguamente se celebraron "toros", hasta que el fútbol terminó rotundamente con esta ancestral costumbre que tanto divirtió a nuestros abuelos.
Existe un documento del año 1656. Sí, leen ustedes bien: año 1656. Hace trescientos cincuenta y tres años, ¡¡que ya es tiempo!! Y con este documento municipal se puede demostrar todo lo antedicho y poner de manifiesto un hecho político-religioso que solo contadas personas conocen:
""En la villa de Ares en los días finales del mes de agosto de 1656. Pedro da Carreira, Procurador General de esta Villa de los propios que están a su cargo pagará al licenciado José Crespo, al licenciado Cancio y al licenciado don Francisco Sande ciento treinta y dos reales y sesenta y dos mas a cada uno de ellos por el novenario que esta Villa tuvo al haber traído desde su ermita a la VIRGEN DE CHANTEIRO para que fuese servida de levantar la mano de la justicia con el rigor del tiempo que amenazaba los frutos...""
Comienza el documento asegurando, como vemos, que durante los festejos de San Roque se encontraba en Ares la Virgen de Chanteiro que fuera trasladada procesionalmente -¿Se imaginan ustedes una procesión tal, por aquellas "corredoiras" de Mayobre y de Lubre?- para implorarle la salvación de las cosechas. ¡Ya en el año 1656 llovía y tronaba en verano!
El procurador General, continúa dando cuenta de los gastos y termina diciendo:
""...Compré para las fiestas de San Roque en ocho ducados un toro que después fue a la carnicería y sacó cinco de carne y cuero y quedan tres ducados. Mas otro toro que compró el Merino (Título en aquel entonces del Alcalde) a Domingo García que no sé el desglose que tuvo. Mas se gastó de garrucha y claves del curro, diez reales...""
Resumiendo: Que en el 1656 hubo en Ares encierro y lidia de dos toros y seguramente la costumbre viene de bastante más atrás. Obsérvese que en los gastos se incluye el montaje de un "curro" posiblemente sobre el arenal.
TAMBIEN EN LA PARROQUIA DE CERVÁS
Por las fiestas de San Pedro, allá por las cercanías de los años cincuenta del pasado siglo, hubo Toros en Cervás.
Recuerdan los mayores que se lidiaron reses de la ganadería de "Larpeirada" en el coso-corral de "María Balbina" al lado de la Tasca de "Chapín".
Debutaron en aquella ocasión los diestros locales: Chojío, Carretero y El Jiqui de sobrenombre "Barberito de Compostela".
Los toros resultaron "afeitados", pero no por ello el espectáculo dejó de tener cierta categoría, según las crónicas de la época:
Carretero hizo unos floridos pases de verónica, que merecieron ovaciones. Se le notaba soltura, quizá por el ritmo de escuchar constantemente las "canciones dedicadas" de Radio Ferrol, del que era encargado de cursar las peticiones de los oyentes.
Chojío, aunque estuvo hábil en el manejo del estoque, tuvo que escuchar pitos que no le inmutaron lo más mínimo. Pues, no en vano su trabajo en Bazán-Ferrol consistía en levantar vapor y hacer sonar el Pito-Sirena de las entradas y salidas del personal.
Tucho "El Jique", cortó oreja; algo a lo que ya estaba también habituado por su oficio de barbero. Tuvo aplausos y le premiaron con algunas botas de vino tinto, que vació al instante.
PROXIMA EDICION FESTIVALERA
En vista de este éxito taurino, la Comisión de Festejos y Cultura tiene ya en proyecto repetir edicción el próximo verano. Y barajan la posibilidad de que tomen la alternativa como toreros en Ares, los portavoces de la Corporación capitaneados por el diestro "Julín de Ares", que con ese nombre debería destacar en el Arte de Cúchares, emulando a "El juli".
Al igual que puede hacerlo asímismo en el campo musical por homofonía con el triunfador "Julio Iglesias".
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
sábado, 11 de julio de 2009
Botáse en falta a tardanza en cubrir a praza do "Espía Municipal"
O porco "Rouco" xa grandiño, fora adquirido por membros dá "Comunidade Monacal" formada por os alumnos de "Insert@res e responsables dá "Hostalería" fai xa un par de meses na "Feira do 13".
As intencións sobor do animal parece que non eran moi boas. "Rouco", -- así viña xa bautizado con ese nome ILUSTRISMO, con tatuaxe indeleble non lombo --, acabaría churrascado nas recentemente reformadas cociñas do Convento.Din que "Rouco" era dócil e cariñoso e estaba ben atendido con esmero nunha pocilga cofortable feita po-los alumnos dá albanelería, e xa pesaba mais de 50 Kg.
Un día destos apareceu o cortello baleiro e coa porta forzada, po-lo que agora e tarefa do "espionaxe secreto" indagar sobre o acontecido.
-
Romayo de Chanteiro
2
comentarios
martes, 9 de junio de 2009
Desta vez gañamos os da abstención, por goleada.
Esta vez tamén gañamos todos, haste os da abstención
Hai veces en que votar é alimentar o sistema. Absterse é o antídoto.
Cando os partidos do espectro que entra nos teus ideais, decepciónanche polo seu comportamento e aos outros che repugna votar, pois a opción que che queda é absterse.
É o castigo que podes infrinxir a toda a deostada clase política para que se rexeneren.
É unha opción totalmente válida e legal, prevista e regulada no noso sistema electoral: aqueles españois que non desexen exercer o seu dereito ao voto non teñen por que facelo.
Os motivos para non votar son moitos: a desidia, o pasotismo, a irresponsabilidade, o ¡que ben se está en casa ou na praia, mellor non vou
votar!, o considerar que o resultado das eleccións non é significativo, o rexeitamento a esta democracia como forma de goberno, o rexeitamento ao noso actual sistema político, e... o que cada un queira.
Unha parte dos abstencionistas exercen o que chaman a "abstención activa", é dicir, utilizan deliberadamente a abstención como forma de protesta contra o actual sistema político.
Os políticos vanse a repartir indecentemente os escanos sen importarlles canta abstención, votos nulos ou votos en branco existan, xa que fixeron unha Lei Electoral á súa medida que lles permite ignorar aos cidadáns desconformes, á súa abstención e aos seus votos de protesta.
Os políticos non nos van a facer caso, pero polo menos facémoslles saber que están actuando contra a nosa vontade e, o que é máis importante, facemos saber, sen ningún lugar a dúbida, ao resto dos cidadáns, españois e europeos, que queremos unha democracia pero que estes políticos,
estes partidos, non nos representan.
Polo tanto, aínda que a súa abstención non a xustifiquen en termos políticos, aínda que non a verbalicen como unha forma de protesta política, si que é unha acción de desprezo cara a este sistema parlamentario, unha acción individual de protesta natural.
Aos políticos non lles gusta a abstención, porque é un desprezo cara a eles.
Prefiren que se vaia a votar en branco ou nulo.
Con todo, eles nos seus organismos e asembleas sí que usan profusamente a abstención nas súas votacións.
¿Eles teñen bula, ou que?.
-
Romayo de Chanteiro
1 comentarios
miércoles, 1 de abril de 2009
El Concello de Ares podría crear una plaza de "espía municipal"
En cambio, la tarea de este "espía en nómina" descongestionaría las dobles funciones de otros empleados y cargos, además de no tener ya que recurrir a contratar "detectives privados".
El "espía municipal" atendería las cámaras de videovigilancia de la Casa Consistorial, controlaría el absentismo laboral y bajas dudosas por enfermedad.
Pescudaría, con antelación, las infidelidades del BNG y los temas y preguntas con que la oposición va a sorprender en los Plenos, evitando así el "factor sorpresa" con asuntos que puedan hacer salir de sus casillas al Presidente de la Corporación.
Turística. Sería además como un sheriff paralelo, que incluso vigilaría a los funcionarios desafectos, los que fueron enchufados "a dedo" en mandatos anteriores.
Podría ser este "espía funcionario", un buen acicate para que funcione la "ordenanza contra el vandalismo", infiltrándose en los "botellones" para indagar quienes roban las "placas inaugurales" y otras señales, además de vigilar los episodios de las playas y el furtivismo de marisco.
viernes, 13 de febrero de 2009
lunes, 9 de febrero de 2009
¡Non mo podo crer!
Parece que os amaños para o apoio aínda ándanse a conseguir, tamén con negociacións e reunións secretas, levadas a cabo ata en ceas solemnes con marco monacal.
Os tempos son chegados de clarexar estas situacións.
lunes, 2 de febrero de 2009
Touriño no nota la crisis
Según las fuentes consultadas por ABC, la apertura de estas salas se ha retrasado intencionalmente, ya que de trascender públicamente el abultadísimo coste de las reformas podría afectar al desarrollo de las elecciones autonómicas del 1-M, toda vez que vendría a devolver al primer plano informativo el uso que Touriño y su gobierno hacen del dinero público, tras conocerse el despilfarro en las obras de su despacho y su nuevo coche oficial, revelado por ABC en octubre.

La principal de las salas reformadas es la que una vez por semana utilizarán Emilio Pérez Touriño y sus trece consejeros para las reuniones del Ejecutivo autonómico. Una vez más, el gusto por el lujo extremo del bipartito gallego se hace palpable. Preside la sala una mesa elíptica de las mejores calidades, de 5,60 metros de diámetro, con conexiones de sonido, formada por dos tableros sobrepuestos, que ha costado a las arcas públicas 26.284 euros.
La sala contigua, destinada a la reunión de los secretarios generales de cada consejería en que se preparan las sesiones del Consejo de la Xunta, no disfruta de las mismas comodidades. La mesa rectangular de 5,60x1,50 metros, con las mismas prestaciones para tomas de sonido y vídeo, «sólo» costó 7.735 euros, casi la cuarta parte que la anterior.
El mobiliario se completa con las sillas, donde tampoco se ha ahorrado en gasto, si bien hay todo un muestrario a gusto del político. Touriño y sus consejeros disfrutarán de unas sillas elípticas «modelo Oxford» de la exclusiva marca nórdica Fritz Hansen, tapizadas en piel y «de diseño clásico contemporáneo», con un precio unitario de 2.269 euros, casi cuatro veces el salario mínimo interprofesional, fijado en 600 euros.
La Xunta ha gastado cuatro millones de euros en reformar dos salas de reuniones y otra para prensa, en la planta sótano del Pazo de San Caetano
En total, la Sala del Consejo dispondrá de 19 de estos «asientos de aluminio pulido», lo que supondrán para el presupuesto de la Xunta un importe de 43.111 euros, más de siete millones de aquellas pesetas sólo en asientos para los miembros del ejecutivo autonómico.
Lujo de clase B
En la sala secundaria contigua, el lujo desciende un peldaño. El proyecto marca 18 asientos de aluminio, «modelo Aluminium Group» de la marca Vitra. Aquí se ha prescindido del cuero, ya que tienen un remate acolchado. Pese a la menor calidad, el precio apenas lo nota, ya que se trata de una silla de diseño. Cada una cuesta 1.960 euros, y el montante global asciende a 35.280 euros.
Pero como siempre hubo clases, las sillas de una pequeña sala de traducciones anexa a la Sala del Consejo no son ni de cuero, ni de diseño, ni de aluminio, ni de la calidad de las anteriores. El «modelo 04», también de la firma Vitra, rebaja su coste a los 890 euros, y se encargan cinco unidades, para los traductores y para otro pequeño compartimento para policías.
Aún hay más.
La mesa que preside laSala del Consello, de primeras calidades, ha costado a las arcas públicas 26.284 euros
Completan el lote de asientos las 48 butacas de la sala de prensa, tapizadas en piel de vacuno, abatibles, con entradas de audio y absorbentes de sonido: 945 euros por cabeza, 45.360 euros en total. En la actualidad ya existe una sala de prensa en las dependencias de la sede del gobierno gallego, que data de la etapa de Fraga.
La factura total del mobiliario asciende a 165.010 euros para unas dependencias que no eran ni urgentes ni exigían semejante inversión en tiempos de crisis
.
-
Romayo de Chanteiro
0
comentarios
domingo, 28 de diciembre de 2008
Definitivo destino para el MONASTERIO DE SANTA CATALINA
Aire nuevo para el progresista concello de Ares, ávido de iniciativas trascedentales.
El Milagro ocurrió hace pocos días.
Se celebró en la Cantina de Montefaro una cena navideña.
Fue preparada por los mismos participantes habituales, como ya lo hacen frecuentemente y que tienen pensado fundar una sociedad gastronómica. Que visto lo visto ya no va a ser ningún prodigio.
Entre los participantes en la cuchipanda, estaba también invitado el Alcalde de Ares D. Julio Iglesias Redondo, que puede dar Fé de todo lo ocurrido.
Terminada la suculenta cena, bien regada con rioja, albariño y gin-tonics, el reducido grupo de comensales decidieron fregar los utensilios y menaje en el Patio Conventual.
La noche estaba fría y con mucha escarcha, por lo que empezaron a tiritar y temblar en la fuente-pilón.
Y de repente se sintieron atraídos por una fuerza misteriosa, hacia la arboleda exterior situada a pocos metros.
Enseguida, comienza a percibirse un intenso aroma a rosas e incienso, y observan con extrañeza una especie de nube blanca algodonosa, que surge de aquella arboleda y se va difuminando sobre la copa de la misma.
Allí se pararon, y caen bruscamente de rodillas y se golpean contra el suelo. En esa postura permanecen rígidos e inmóviles alrededor de media hora.
Durante ese espacio de tiempo, ven aparecer a la santísima Virgen sobre la nube, cuya figura se va formando gradualmente hasta contemplarla con una belleza tan sublime que los pinceles son incapaces de plasmar.
Viene ataviada con una túnica granate, un manto negro que la cubre sin ceñirse a la cabeza; debajo, un velo de encaje blanco.
Y dice con voz celestial:
"He venido a anunciaros que este será un lugar sagrado de devoción y peregrinación.
Se acabaron las especulaciones sobre el destino de este Convento.
Mandaré Fondos Europeos, del Feder, de Costa Artabra, de la Xunta, de la Diputación, 1% de Cultura, etc. etc.
Sólo es necerario que uno de vosotros, el Elegido, vaya a recogerlos donde yo le indique y manos a la Obra. (OPUS MANUS)
De momento ya puede irse "amañando" este lugar con el Taller de Empleo Insert@res".
Despues, ya todo concluído vendrán a esta comunidad monacal las "Hermanas Reparadoras", de Prado Nuevo del Escorial, fundado por la vidente Luz Amparo Cuevas, que se encargaran de atender a los peregrinos que dejarán suculentos ingresos en este municipio emergente de Ares, que queda bajo mi proteción".
Pasado el trance vivido, todos se retiraron en silencio.
Al día siguiente, todos ellos tenían la cabeza abombada, cierta resaca como de noche-buena, pero felices de ser protagonistas del destino definitivo del Cenobio de Santa Catalina de Montefaro.
El más contento es el Alcalde, socialista cristiano, por haber encontrado ya definitivamente una salida para el Monasterio de Cervás.
-
Romayo de Chanteiro
1 comentarios
jueves, 4 de diciembre de 2008
Segaño Prohibido
-
Romayo de Chanteiro
1 comentarios
"A VOZ DE CHANTEIRO" - Más Páginas
Etiquetas
Entradas populares más vistas
-
DIA DE DEFUNTOS: A Santa Compaña inaugura o Mazote de Ares. Contoumo hoxe pola tarde un amigo chanteirés co que sempre falamos cousas de...
-
Algúns eran da zona cercana a Chanteiro como: Polvorón Chirivía Marconi Reventapeitos Arrancapinos O Protestante Peitonegro Dir...
-
Isto vai de Parvos, Policias e Multas. De todos e coñecido a satisfación que lles produce aos "tontitos" , - como lles cha...
-
Un amable lector de “A Voz de Chanteiro” , nos remite una deteriorada copia -- que tratamos de realzar-- , de una Revista editada en Pedr...
-
Hay quien llega a la conclusión de que las puertas de los baños públicos y otras vallas y paredes son las predecesoras de las actuales ...
-
Justo Montero, ya ex-Alcalde, en la inauguración el C.C. "OUTEIRO" - CHANTEIRO JUSTO MONTERO, FUE UN BUEN ALCALDE, TOLERANTE E...
-
Nos tratan como carneiros. E aceptamos. CONFIRMADO: A PAPANATERIA EXISTE E ESTA ESTENDIDA NA SOCIEDADE. - Pois entón, que siga ...
-
JULIO IGLESIAS, EN SEGUNDO MANDATO, COMO ALCALDE DE ARES. Salió Alcalde automáticamente, al ser la lista más votada. Pero no obtuvo la mayo...
-
Este lugar ya resulta conocido José O'Cacharilo Un par de Nanos Cendanes Pachara tambien Popular A Dios rogando y ...
-
Polas tabernas e bares escoito en moitas ocasións as recomendacións que se fai a xente, dicindo de broma e en serio: vaite mirar, que o mel...
Vistas de página en total











